Mostrando entradas con la etiqueta Musica. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Musica. Mostrar todas las entradas

sábado, 14 de enero de 2012

Torsos gritones sin cabeza

Pues después de bastante tiempo sin hacer una entrada me gustaría presentaros a Screaming Headless Torsos.

Como cualquier otra típica noche en la puerta del Manhattan/Bombonera/Vinilo, estaba con el tio Tena y con Medina dialogando sobre diversos grupos de puta madre como Porcupine Tree, Mars Volta o Sugarless, cuando de repente el tio Tena dijo:
"Eh mini Uge!, ¿Tu sabes quienes son Screaming Headless Torsos?".
En ese momento mi mente solo pudo procesar "Torsos"(eso que pasa a veces, cuando te dicen el nombre de algo que no conoces y solo te quedas con una porción de datos), y a juzgar por la cara que puse, se adivinaba que no tenia ni la más remota idea, y ahí se quedo el nombre, flotando por el aire y pasando desapercibido para que yo lo olvidara a los dos minutos. De este modo seguimos recreándonos con nombres de grupos más extraños y como redactaría Huwito: "apurando nuestros cubatas".
El nombre se esfumó, hasta que hace unos días, el tio Tena publicó una canción de SHT en su muro, entonces todo encajaba, el nombre molaba (no era solo Torsos) y como handicap, eran de puta madre.

Pues eso, este grupo tan curioso hace una mezcla de jazz/funk experimental, que seguramente el Tena definiría mejor que yo, pero bueno, no hace tanto que tengo el placer de escucharlos. Tienen varios discos editados y un directo, algo que esta muy bien.






Quizás le pida un disco de ellos a los Reyes el año que viene, que este año se me han pasado, o mejor a Undargarín que tiene más contactos. Saludos, besos, abrazos y punteos para todos.

domingo, 17 de abril de 2011

Menos política y más buena música!



El Chojin, Locus y Nerviozzo de Dúo Kie, Gitano Antón y El Langui de La Excepción, Nach, Lírico, Kase O y Sho-Hai de Violadores del Verso, Xhelazz, Titó y El Santo de Falsalarma, Zatu de SFDK y Ose, todos juntos CONTRA EL RACISMO.

*Alto, bajo, feo, guapo, negro, blanco, ¿qué más da?
dentro de cien años todos calvos bajo tierra ¿va?

miércoles, 23 de marzo de 2011

Outros

Pos vag a ficar ací ara que m'he rayat algunes de les millors outros de cançons que e escoltat. A vore que os pareixen!



Esta, al igual que casi totes les de tool (es un autoexperiment que estic fen-me), me active certs aspectes del meu cervell i me ajude a recordar els somnis i a contactar amb el meu subconcient.




Esta, simplement, me pareix diox. Bona canço de Pantera tocan grunge




Esta es brutal, però no se escolte mol be



I esta no e econtrat el outro aixina que l'he ficat sancera. Kateu del minut 3:01 asta el final es una corrida.

lunes, 7 de marzo de 2011

Desfribilador

No deixem morir el blog! Donem-li una dosi de música, 50cm cubics de Critica, unes incisions de Conspiracions, aportem-li Vivencies noves i plenes de vida. Encara no ha arrivat la seua hora! ;)

Una breu mostra...Eina!

jueves, 13 de enero de 2011

Chachigrupos: Ocean Colour Scene

Bueno, como veo que no hay un chachigrupos ni nada os invito a que conozcais a estos cabrones.

Estos genios vienen desde Birmingham y son unos de esos grupos que crean Riffs de puta madre para sus canciones, ejemplos de otros grupos con riffs son Led Zeppelin, Cream, Pearl Jam, White Stripes y un perfecto y larguísimo etc de grupos.

No se que más deciros, tan solo que los escucheis porque son buenísimos, y por supuesto están en el Spotify al alcanze de todos :)

Ocean Colour Scene

EDIT: Si tengo algo más que decir, este es el tipo de música que yo haría en un grupo. Ojalá.





viernes, 17 de diciembre de 2010

Chachigrupos: Pavlov's dog.

En primer lugar, quiero pedirle perdón a Pelufín por si quería él hacer el Chachigrupos de este mes, pero entre que no me ha dicho nada -ni yo tampoco a él, pero bueno-, que incomprensiblemente estoy más ocioso en los momentos críticos del curso y que ahora mismo estoy engoriladísimo escuchando este pedazo de discarracaco, quiero escribirlo yo.

Esta entrada es una reivindicación a esos grupos que sin tener guitarras pesadas, voces graves y mil bombos te hacen vibrar como nadie, esa música en que el teclado te cala el los huesos y el violín te provoca orgasmos estéticos. Esos cafelillos rockeros -término genial que tomo prestado de José Luís Salas- que consiguen motivarte y hacer que no puedas parar de moverte. Grupos donde el cantante y su voz son un sello inconfundible que encaja perfectamente en aquéllo que la música que transmite y que te la hace tan sumamente especial e irrepetible.




Buah, es que me vuelve loco y cuando me doy cuenta estoy con los pelos por delante de la cara, convulsionando al ritmo de la batería y cantando en falsete mode. Y dando bastante pena, todo sea dicho.

Escuchad este disco. Haceos el favor.

lunes, 18 de octubre de 2010

Buddah metal

Que me dieu de estos dos maravilles?







Estic obseso en este grup. Diox.